به گزارش حیات به نقل از گاردین، بر اساس ارزیابی جدید کمیسیونی از سوی مجله پزشکی لنست، استفاده مخرب از هوش مصنوعی و جنگ هسته‌ای می‌توانند تا سال ۲۱۰۰ به انقراض انسان‌ها منجر شوند. این دو خطر در صدر فهرست ۱۷ تهدید بزرگ برای سلامت انسان در ۷۵ سال آینده قرار دارند. کاهش کمک‌های مالی کشورهای ثروتمند به کشورهای فقیر، بحران تغییرات اقلیمی، سوءتغذیه کودکان و درگیری‌های نظامی نیز از دیگر تهدیدهای مهم این فهرست هستند. با این حال، کارشناسان تأکید می‌کنند که برای مقابله با تمام این خطرها راهکارهای عملی وجود دارد و می‌توان با اقدام به‌موقع از پیامدهای آن‌ها جلوگیری کرد یا شدتشان را کاهش داد.
جنگ هسته‌ای و هوش مصنوعی؛ دو تهدید برای بقای بشر
کمیسیون تهدیدهای جهانی سلامت در قرن بیست‌ویکم برای تهیه این فهرست، میزان سال‌های زندگی سالمی را محاسبه کرده است که ممکن است بر اثر بیماری، ناتوانی یا مرگ زودهنگام ناشی از هر تهدید از دست برود. بر اساس گزارش این کمیسیون، استفاده مخرب از هوش مصنوعی، از جمله برای ساخت سلاح‌های زیستی، و جنگ هسته‌ای همراه با قحطی گسترده، هرچند احتمال وقوع نسبتاً کمی دارند، اما ممکن است به نابودی بشر منجر شوند. در یک جنگ هسته‌ای، ذرات ناشی از انفجارها می‌توانند وارد لایه‌های بالایی جو شوند، نور خورشید را مسدود کنند و با ایجاد قحطی گسترده، بقای انسان‌ها را به خطر بیندازند. همچنین، هوش مصنوعی ممکن است برای تولید سلاح‌های زیستی مرگبار به کار گرفته شود. سرمقاله‌ای در لنست نیز هشدار داده است که تحقق این خطرها می‌تواند فاجعه‌ای آخرالزمانی برای بشریت رقم بزند.
از آلودگی هوا تا بحران اقلیمی؛ ۱۷ تهدید بزرگ برای سلامت انسان
در کنار این تهدیدها، آلودگی هوا، مقاومت میکروب‌ها در برابر داروهای ضدمیکروبی، سوءتغذیه کودکان، گرمایش زمین، جنگ‌های متعارف، کاهش کمک‌های خارجی، مصرف زیاد الکل، فشار خون بالا، نابرابری درآمدی، پایین بودن سطح تحصیلات، همه‌گیری‌های طبیعی، چاقی، مشکلات سلامت روان، سیگار کشیدن و سالمندی ناسالم نیز در فهرست قرار گرفته‌اند. کارشناسان این تهدیدها را بر اساس میزان خسارت احتمالی به سلامت انسان بررسی کرده‌اند و مواردی را در دسته خطرهای فاجعه‌بار قرار داده‌اند که می‌توانند در مجموع بیش از یک میلیارد سال زندگی سالم را از بین ببرند. برای نمونه، محدود کردن گرمایش زمین به حدود ۱.۸ درجه سانتی‌گراد، به‌جای افزایش آن تا ۴.۴ درجه، می‌تواند از ازدست‌رفتن حدود یک میلیارد و ۸۹۰ میلیون سال زندگی سالم جلوگیری کند. نوع تهدیدها نیز در مناطق مختلف متفاوت است؛ در کشورهای پردرآمد، چاقی و مشکلات سلامت روان اهمیت بیشتری دارند، درحالی‌که در کشورهای کم‌درآمد، عواملی مانند دسترسی محدود به آموزش نقش پررنگ‌تری ایفا می‌کنند.
کاهش کمک‌های جهانی و ضرورت اقدام فوری دولت‌ها
این کمیسیون با حضور ۳۵ کارشناس تشکیل شده و نتایج ارزیابی آن در ۱۹ مهر ۱۴۰۵ در اجلاس جهانی سلامت در برلین آلمان ارائه می‌شود. کارشناسان هشدار می‌دهند که کاهش شدید یا توقف کمک‌های بین‌المللی حوزه سلامت می‌تواند تا پیش از سال ۲۱۰۰ به ازدست‌رفتن یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون سال زندگی سالم منجر شود که نزدیک به ۷۰ درصد این خسارت متوجه کشورهای جنوب صحرای آفریقا خواهد بود. کریستوفر موری، رئیس مشترک کمیسیون و مدیر مؤسسه سنجش و ارزیابی سلامت دانشگاه واشنگتن، می‌گوید دولت‌ها باید برای پیش‌بینی، پیشگیری و آمادگی در برابر این تهدیدهای متنوع، منابع مالی و نیروی انسانی اختصاص دهند. این ارزیابی هر سال به‌روزرسانی خواهد شد تا خطرهای شناسایی‌شده با توجه به داده‌های جدید بررسی شوند و تهدیدهای تازه نیز مورد توجه قرار گیرند. کارشناسان همچنین بر سرمایه‌گذاری در فناوری‌های نوین و تقویت نظام‌های سلامت برای جلوگیری از تبدیل این خطرها به بحران تأکید دارند.
انتهای پیام//
نظر شما